Tanrı her zaman bizim için güzel şeyler tasarlar. Her zaman bize iyi olanı vermek ister. Ben harika olduğum için değil! Sen harika olduğun için değil! Tanrı iyi olduğu için. Tanrı’ nın özü budur çünkü. Kötülük tasarlamaz. Seven bir Rab’dir.
Ve sevgisini şu sözlerle söyler:
Luka 11:11-12
“Aranızda hangi baba, ekmek isteyen oğluna taş verir? Ya da balık isterse balık yerine yılan verir? Ya da yumurta isterse ona akrep verir?”
Sizler kötü yürekli olduğunuz halde çocuklarınıza güzel armağanlar vermeyi biliyorsunuz da benim çok daha iyisini vereceğim kesin değil mi diyor.
Elbetteki gazabı vardır kötülük karşısında, kötüye karşı. Bazen dünyada gördüğümüz büyük kötülükler karşısında ilahi adaletin çalıştığını daha çok görmek isteriz, adaletsiz bir dünyada yaşadığımız için. O anlarda isteriz ki, anında yakıp yıksın, yok etsin! Öyle olmayınca da Tanrı’ nın varlığı bile şüpheli duruma düşer. Ya da varlığı inkar edilmese de, durumlar karşısındaki sessizligi O’nu ilgisiz bir Tanrı yapar.
Tanrı’ nın Kutsal Kitap’ta yakıp yıktığı hikayeler yok degil, var. Sodom ve Gomara kentleri gibi, Nuh tufanı gibi… Bu hikayelerde bile, anında öfkelenmiyor Tanrı.
Sözünde şöyle diyor:
Mezmurlar 30:5
Çünkü öfkesi bir an sürer,
Lütfu ise bir ömür;
Gözyaşlarınız belki bir gece akar,
Ama sabahla sevinç doğar.
Tüm dünyayı etkilemiş, aylar süren, tüm insanlığı ortadan kaldırma amacıyla gönderdiği herşeyi yutan yağmurları da hemen bir anda göndermedi. Onlarda bile sabırlıydı.
Bir düşünün, Tanrı’ nın tiksindiği, sevmeyip nefret ettiği milyon tane şey var. Çoğunluk olarak ilk aklımıza gelenler hırsızlık, kul hakkı yeme, zina, can alma olabilir. Daha milyonlarca şey ekleyebiliriz elbette.
Peki bu suçları en hafiften en ağıra doğru sıralayabilir misin diye sorsam. Sıralayabilir misin? Bir şekilde sıralasan bile, sence adaletli bir sıralama olur mu? Hukuki olarak olabilir. Toplumsal huzuru sağlayabilmek icin bu mümkün ve gerekli.
Ama Tanrı için durum biraz farklı. Tanrı için büyük ya da küçük günah yok. Çünkü kendisi kusursuz ve Kutsal’ dır. Bizim de öyle olabilmemizi ister.
Ya birşey olmaz bu küçük bir yalan…Ya birşey olmaz bu küçük bir vurgun… Ya birşey olmaz o da öldürmek istemedi ama onu çok kızdırdı, tahrik etti… Hiçbirinin bir gerekçesi yok aslında. Çünkü çalmayacaksın dedi. Çünkü öldürmeyeceksin dedi. Komşunu kendin gibi seveceksin dedi. Annene babana saygı göstereceksin dedi. 10 emire bir bakın!
Tanrı için her günahın bir ücreti var.
O da ölüm! İlahi adaletinde gecikince öfkeleniyorsan yukardaki maddelere bir bak. Kendini belki iyi görüyor olabilirsin. Can almadım, hırsızlık yapmadım, alnımın teriyle kazandım, kul hakkı yemedim…
Bi düşün bakalım, trafikte yol hakkı başkasına aitken hiç geçmedin mi? Yaya yolunda geçmeyi bekleyen her yayaya yol verdin mi? Şimdi diyeceksin ki ohoo daha neler. E kul hakkı işte! Birisinin hakkını gaspettin. Çalışanının maaşını haksız yere kestin mi? Çok çalıştırıp az para verdin mi? Sigortasız çalıştırdın mı? Sağlıksız koşullarda ekmeği pişirip servis ettin mi? Müşteriden gizli yanık ekmeği poşete koydun mu? 3′ ün fiyatına 5 dedin mi? Yolda gördüğün kediyi tekmeledin mi? Başkasının karısına kızına şehvetle baktın mı? Küfrettin mi? Kıskandın mı? Yalan yere tanıklık ettin mi?..
Bakın bunlardan daha fenası var:
Matta 5:22 Ama ben size diyorum ki, kardeşine öfkelenen herkes yargılanacaktır. Kim kardeşine aşağılayıcı bir söz söylerse, Yüksek Kurul’da yargılanacaktır. Kim kardeşine ahmak derse, cehennem ateşini hak edecektir.
Bu kardeşten kastı da yanlış anlama bedensel kardeşin değil ha, yolda gördüğün yanından geçen her hangi biri, komşun, arkadaşın artık ne dersen…
Hepimize topluca geçmiş olsun!
Öyleyse kim nasıl kurtulabilir ki…
Evet, kurtulacak kişi yok denecek kadar az. Sodom ve Gomora için İbrahim, Rab’be yalvardığında 10 doğru kişi varsa eğer onların hatrına yok etme dedi. Demek ki 10 doğru kişi bile yokmuş…Nuh’a gemi yapmasını söylediğinde Nuh, diğer insanların da binmesini isterdi. Ama erkek ve dişi olarak gelen hayvanların dışında sadece Nuh’un ailesi vardı. Başka doğru kişi yokmuş ki koca bir dünya yok oldu…
Her günahın tek bir ücreti var, o da ölüm!
Doğrulukta ve imanda bir Nuh değilim, bir İbrahim değilim.
Öyleyse ben nasıl kurtulayım?
Tanrı; İbrahim’ den, Yakup’tan neden kurban kesmelerini istiyordu? Çünkü bu kurbanın ölümü sayesinde Rab, günahlarını bağışlıyordu. Günahlarına karşılık bir kuzu, bir teke…Hem de kurbanın birçok özel şartı var: kusursuz ve hastalıksız olmalı, yaş kuralı… Saçma gelebilir. Ohh ne güzel ben günah işleyeyim sonra bir hayvanı boğazlayayım bi tövbe edeyim sıfırlanayım. Hem vahşi hem saçma. Doğru! Ben de oldum olası kurbandan hiç hoşlanmadım. Etinden yemedim. Hem tiksindim hem de vahşetinden üzüldüm. Şunu da ekleyeyim o dönemdeki kurban veya tövbe, tekrar yapmayacağın üzerinedir. Hele bi bu yılı sıfırlayayım da yine devam ederiz mantığı, zaten yürekten bir tövbe olmadığı için affa götürmez. Ya da kurban keseyim de 1 yıl et yiyeyim düşüncesi…
Tanrı bize bir şey öğretmeye calışıyor. Kızım-oğlum, günah basite alınacak bir konu değil. Herkes günah işledi ve benden uzaklaştı. Kurtuluş, bir kanın akıtılmasıyla ölümle mümkün. Bunu sen de biliyorsun artık öğrendin.
Seni o kadar çok seviyorum ki, bu günahının içinde kalmanı istemiyorum. Senin günahın için kendini feda edecek Göksel Kurbanı, Kuzuyu ben kendim sağlayacağım. Ve bu Kuzu, tüm şartları sağlayan, senin tüm günahlarını örten bir kurban olacak. Sana sonsuz yaşamı sağlayacak Diri Kurban olacak. O’nun aracılığıyla yeniden barışacağız! O zaman seni ne kadar çok sevdiğimi anlayacaksın!
Yuhanna 3:16
“Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlu’nu verdi. Öyle ki, O’na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, hepsi sonsuz yaşama kavuşsun. “
Yuhanna 14:6
İsa, “Yol, gerçek ve yaşam Ben’im” dedi. “Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez.”
İşte o Kurban İsa’dır. Meryem’in, Kutsal Ruh’tan gebe kalmasıyla doğmuş olan İsa! Çarmıhta öleceğini bilerek bu dünyada yaşamış, bu dünyanın acılarını çekmiş, hiç günah islememiş, kusursuz kurban, seni Tanrı’ yla buluşturan kurban O’dur.
Yazının en başına dönersek, görüyoruz ki, kurtuluşun imkansız olduğu biz günahlılar için bile; Tanrı’ nın, bizim için güzel tasarıları, sonu iyilikle biten tasarıları var. Yargısında adil, ilahi adaletinde gecikmeyen, yardım elini uzatan, seven bir Tanrımız var.
Çünkü Tanrı sevgidir.
